In augustus 2017 bezocht ik Museum Engelandvaarders met echtgenoot Paul en zijn ouders. Het bezoek was ons cadeau aan hen. Zij wonen in een huis dat in de periode 1940-1945 een studentenhuis was.
De hospita, mevrouw Kortlever, zwaaide er toen de scepter. De heren studenten, te weten Eddy van Raalte, Menko Koning, Paul Josso en Jaks Smit, hadden zich bij de verzetsgroep van Willem Pahud de Mortanges (de neef van Engelandvaarder Charles Pahud de Mortanges) aangesloten, die uiteindelijk geïnfiltreerd werd door Anton van der Waals en dus verraden.
Bij de arrestatie van het vijftal in Rotterdam wist Paul Josso te ontkomen. Hij snelde terug naar Delft, vernietigde alle bewijsmateriaal om zijn hospita te beschermen en dook onder in Friesland waar hij hoorde dat zijn maten in Fort Rhijnauwen waren geëxecuteerd. Paul Josso ontsnapte via de Zuidelijke Route en wist Engeland veilig te bereiken.
In 1999 bezocht hij nogmaals het voormalig studentenhuis in Delft, waar hij en zijn vrouw werden ontvangen door de ouders van mijn man. Een emotioneel bezoek. Paul Josso overleed in 2000 en mijn schoonouders hebben nadien nog lang contact gehouden met de weduwe van Paul Josso. Het was voor hen dus ook een bijzonder moment om Josso’s verhaal terug te lezen in het Digitaal Monument van het museum.
Niet lang na dat bezoek meldde ik mij aan als vrijwilliger bij Museum Engelandvaarders. Als balie medewerker. Eén dag in de week. Dit is nu acht jaar geleden en inmiddels doe ik naast de balie diensten ook rondleidingen voor schoolgroepen en soms particuliere bezoekers die een aanvraag voor een rondleiding hebben gedaan.
Ik koester warme herinneringen aan het bezoek van oorlogsveteraan André Hissink, zijn familieleden en vrienden aan het museum, en onlangs nog de cast van de musical “Soldaat van Oranje”. Ook ben ik telkens onder de indruk als nabestaanden zich melden op hun zoektocht naar informatie over familieleden die (mogelijk) Engelandvaarders zijn. Voor deze “zoekers” is de geschiedenis nog lang niet klaar. Altijd fijn om hen op weg te helpen door informatie te verstrekken en door te verwijzen naar deskundigen die nog steeds onderzoek over dit onderwerp doen.
Sinds 2024 help ik ook mee in het team, dat lezingen over Engelandvaarders in de bunker faciliteert. Dit zijn altijd druk bezochte, gezellige en bijzondere avonden.
In principe werk ik één dag per week, maar in drukke perioden ben ik ook meermaals per week voor rondleidingen of baliediensten inzetbaar. Ik doe het werk met veel plezier, heb fijne collega’s en ik vind dat we als vrijwilligers veel voor elkaar en het museum over hebben. Dat vind ik belangrijk, want de goede sfeer is de lijm in de organisatie.
Wij zijn voortdurend op zoek naar nieuwe geïnteresseerde mensen, die ons team willen komen versterken. Ik ben altijd weer benieuwd om nieuwe collega’s te ontmoeten. Ik roep lezers dan ook op om eens langs te komen en zich te laten inspireren door ons mooie museum, de verhalen die wij daar over Engelandvaarders vertellen, en de offers die zij voor onze vrijheid brachten. Wie weet, wil je dan ook, net als ik, vrijwilliger bij het museum worden.
Heb je belangstelling of wil je meer weten? Kijk dan op: Gastvrouw en/of gastheer Museum Engelandvaarders – Museum Engelandvaarders.
