In juli 2024 leek met het overlijden van Ellis Brandon (101) de laatste nog levende Engelandvaarder te zijn heengegaan. Nu blijkt er toch nog één in leven te zijn: Diederik van Overbeek, geboren op 15 augustus 1923 in Rotterdam.
Onder een bericht van het Museum Engelandvaarders op Facebook plaatste een van zijn dochters, Pauline, een veelzeggende oproep:
“My dad may be the oldest living Engelandvaarder; he is 102 years old and I’m looking for more information please. He is Diederik Pieter van Overbeek. Born Aug 15 1923.”
Naar aanleiding hiervan nam een van onze onderzoekers, Maurits Huijbrechtse, contact op met Pauline. Van Overbeek staat in het Digitaal Monument Engelandvaarders en zijn indrukwekkende oorlogsgeschiedenis is goed gedocumenteerd.
Van Overbeek groeide op in Rotterdam. Na het bombardement op Rotterdam hielp hij bij opruimwerkzaamheden in de stad. In juni 1940 vertrok hij, pas 16 jaar oud, samen met zijn Joodse buurjongen Ben Slier per fiets uit Nederland, met als doel Engeland te bereiken. Hun vlucht voerde via België en Frankrijk naar Spanje.
In de nacht van 30 september op 1 oktober 1940 passeerden zij de Spaanse grens bij Pamplona, waar ze werden gearresteerd. Vervolgens werden ze geïnterneerd in verschillende Spaanse gevangenissen en uiteindelijk in het concentratiekamp Miranda de Ebro. Na hun vrijlating bereikten ze Madrid.
Toen het Portugese visum verliep waarmee ze hoopten verder te reizen, keerde Slier terug naar Nederland. Daar werd hij door de Duitse bezetter gearresteerd en opgesloten in het Oranjehotel in Scheveningen, Kamp Amersfoort en later in Mauthausen. Nadat hij uit Mauthausen had weten te ontsnappen, vond hij onderdak bij het gezin van zijn latere Oostenrijkse echtgenote en overleefde zo de oorlog.
Van Overbeek bleef achter in Spanje en bracht nog meerdere jaren door in Spaans gevangenschap, waaronder een tweede langdurige internering in Miranda de Ebro. Pas in 1943 wist hij via Portugal zijn reis te vervolgen. In oktober 1943 bereikte hij uiteindelijk Engeland.
In Engeland werd Van Overbeek ingedeeld als onderhoudsmonteur bij het grondpersoneel van de Royal Air Force en leverde hij een actieve bijdrage aan de geallieerde oorlogsinspanningen. Voor zijn moed, doorzettingsvermogen en verdiensten voor de geallieerde zaak werd hij in 1944 onderscheiden met het Kruis van Verdienste.
Tijdens zijn diensttijd bij de RAF ontmoette hij zijn latere echtgenote Marjorie Bowman, die eveneens in dienst was. Het paar trouwde in 1945 en kreeg drie dochters.
In 1956 emigreerde hij met zijn gezin naar de regio rond Grand Rapids Michigan in de Verenigde Staten, waar hij tot zijn zeventigste werkzaam was als elektricien en nu zijn dagen doorbrengt in een bejaardencentrum, waar hij, ondanks zijn slechte zicht, graag domino en andere spelletjes speelt.
Diederik van Overbeek met zijn vrouw Marjorie Bowman
Het Museum Engelandvaarders staat in contact met Van Overbeek en zijn dochter om aanvullende informatie, documenten en herinneringen te verzamelen en dit bijzondere verhaal voor toekomstige generaties vast te leggen. In dat kader heeft het museum ook contact gezocht met Michel Slier, de zoon van Ben Slier, die in Indonesië woont.
Diederik van Overbeek, zijn dochter en Michel Slier hopen elkaar binnenkort online te ontmoeten. De familie Van Overbeek en Michel Slier zijn erg geroerd dat ze door de inzet van het Museum Engelandvaarders elkaar naar zoveel jaar gevonden hebben en verhalen kunnen delen.
[
Diederik van Overbeek - Digitaal Monument Engelandvaarders
](https://digitaalmonument.museumengelandvaarders.nl/namen/v4zgxo-3osnqj-2e3cuk/)
